Skip to content
Image

Gog z Magog .Kim lub czym jest?

Gog z Magog .Kim lub czym jest?

biblia,proroctwa,Ezechiel,Gog,Magog

Gog z Magog .Kim lub czym jest?

Odpowiedź na to pytanie jest niezwykle złożona. Większość  biblijnych komentatorów uważa ,że Gog z Magog opisany w księdze Ezechiela w zależności od kontekstu (genealogiczny,eschatologiczny , apokaliptyczny) może przedstawiać:osobę ,naród lub krainę geograficzną.Jedna z wielu interpretacji głosi ,że określenie Magog podobnie jak Szeszak czy Leb-Kamaj może odnosić się do Babilonu (Słownik bóstw i demonów w Biblii; p.536;Karel van der Toorn , Bob Becking , Pietera van der Horst W). W dziele” Funk and Wagnalls New Standard Bible Dictionary”, 1936, s.307 podano ,że kraina Magog to symbol „świata wrogiego ludowi i królestwu Bożemu” .

Były doradca polityczny izraelskiego premiera Beniamina Netanjahu autor
książki “The Gog and Magog War” która przez pewien czas utrzymywała się na
liście bestsellerów w “New York Times”, Joel Rosenberg, uważa ,że spełnienie się scenariusza proroctw nakreślonych w 38 i 39 rozdziale księgi Ezechiela odnosi się do ataku na Izrael przeprowadzonego przez koalicję narodów, w tym Rosję i Iran.

gog_magogWedług jego interpretacji , Gog identyfikowany jest jako
rosyjski dyktator który poprowadzi koalicję narodów w ataku na Izrael, wywołując ponad naturalną interwencję Boga (patrz: “samorealizujące się proroctwa”).(…)Będzie to dzień wielkiego sądu. Bóg zwróci swój ponad naturalny gniew przeciwko wrogom Izraela. Będzie to również dzień wielkiego duchowego przebudzenia. Gdy to dramatyczne proroctwo spełni się, więcej muzułmanów i Żydów uwierzy w Jezusa jako Mesjasza – uważa Rosenberg.(…)Przypomina też, że jednym ze znaków końca jest przyjęcie Jezusa przez Żydów. Wskazuje przy tym na dane, według których pod koniec lat 60. XX wieku w Chrystusa wierzyło ich
zaledwie 2-3 tys. Dziś jest liczba ta waha się od 250 do 300 tysięcy.(…)”Nigdy w historii tak wielu muzułmanów i Żydów nie nawracało się do Jezusa” -podkreślił Joel Rosenberg.(…)

rabbis-say-gog-and-magog-nearWszyscy ci którzy pilnie zwracają uwagę na Biblię
zastanawiają się czy w proroctwie Ezechiela opisane są
współczesne czasy?Na pewno tak ,ale moim zdaniem stanowią one element  samorealizujących się proroctw
biblijnych mających  związek ze wszystkim co dotyczy współczesnego państwa Izrael .Czy obecne wydarzenia rozgrywające się na Bliskim Wschodzie potwierdzałyby słuszność takiego poglądu ? Zobaczmy?

Czym są samorealizujące się proroctwa biblijne?
„Samorealizujące się ” proroctwa biblijne mające wpływ na światowe wydarzenia związane są z mesjanizmem. Definicja podana w Wikipedii podaje ,że samospełniające się proroctwo (samorealizująca się przepowiednia) to (…)zjawisko polegające na tym, że określone oczekiwania w stosunku do pewnych zachowań lub zdarzeń wpływają na te zachowania lub zdarzenia w sposób, który powoduje spełnienie oczekiwań. Samospełniające się proroctwa występują wówczas,gdy informacja o mającym się zdarzyć incydencie pochodzi z wiarygodnego dla jednostek źródła i pod wpływem tej informacji jednostki postępują w taki sposób, że realizują w końcu treść przepowiedni. Przykładem samospełniającego się proroctwa może być np. plotka o tym, że dany bank w najbliższym czasie z powodu problemów finansowych
upadnie. W wyniku rozchodzenia się tej informacji wśród klientów banku pojawić może się zjawisko owczego pędu, gdy klienci wierząc w plotkę zaczynają wyciągać złożone w nim oszczędności. Rezultatem takiego działania jest wyprowadzenie pieniędzy z banku i doprowadzenie go do upadłości.(…).

*Samorealizujące się proroctwa biblijne związane z mesjanizmem*

Do państw występujących w opozycji do Izraela oprócz Rosji zaliczyć można Chiny i Koreę Północną. Wymienione państwa należą do tzw. mocarstw atomowych (Korea Północna pierwszą próbę przeprowadziła 9 października 2006 ).

testatomJednakże Korea Północna nie ratyfikowała “Traktatu o całkowitym zakazie prób z bronią jądrową” z 24 września 1996 zakładający całkowity zakaz przeprowadzania prób nuklearnych.Również Indie, i Pakistan nie złożyły swych podpisów. Łącznie traktat podpisany został przez 177 państw,z czego 138 go ratyfikowało. Co ciekawe jeśli chodzi o Koreę
Północną to w 2003 roku wystąpiła ona z układu o nierozprzestrzenianiu broni
jądrowej .Podobnie postąpi Iran gdy “może nie mieć wyboru i być zmuszonym do wypowiedzenia układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (ang. NPT)”
takie oświadczenie padło z ust przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa Narodowego Iranu Ali Laridżani, który jest głównym irańskim negocjatorem
ds.nuklearnych.Swoje stanowisko Iran uzależnia od tego czy kraje zachodnie
rozpoczną operację wojskową przeciw Syrii, jeśli tak to to Iran uderzy na Izrael .Aby jednak doszło do interwencji wojskowej w Syrii ,oczywiście pod warunkiem, że zostanie ona przeprowadzona zgodnie z prawem międzynarodowym, czyli po decyzji RB ONZ , należałoby przekonać Chiny i Rosję kraje z ” najdalszych stron północy “(Ezechiela 38:3-6) .Pytanie brzmi co w zamian za zgodę na wojskową interwencję w Syrii będą miały Rosja i Chiny ?

Istnieje jeszcze tzw.” aspekt moralny” ,otóż Irankrzak(po II wojnie w Zatoce Perskiej rozpoczął się tzw.proces demokratyzacji Bliskiego Wschodu) oraz Pakistan oskarżone są o popieranie terroryzmu nuklearnego (“oś zła” – Irak Libia,Syria,Iran ,Pakistan ,Korea Północna) . Z listy krajów należących do “osi zła”skreślone zostały : Irak i Libia .Pozostały: Liban ,Syria , Iran,Pakistan oraz wysunięta daleko na północny wschód Korea Północna . Moim zdaniem tzw.”demokratyzacja” ,”liberalizacja”,”rozbrojenie ” ,”oś zła” etc…etc … są to elementy wykorzystywane w wojnie cywilizacyjnej która ma na celu transformacje całego społeczeństwa ludzkiego w taki sposób by zaakceptowało ….GoGa*** (ang: Global Occupation Government ) .

***demokratyzacja*** – to system indoktrynacji oparty na przemianach
społecznych a także mechanizm transformacji ustrojowej państw w którym następuje odradzenie się parlamentaryzmu i reaktywowanie samorządu
terytorialnego .Demokratyzację najczęściej poprzedza liberalizacja*** (Holandia:Getta dla przeciwników zboczeńców i cudzoziemców ; na podstawie na PAP ; artykuł z dn.2013-01-19).

 Ale co to jest GOG?osmiornica
GOG to globalny system zarządzania zasobami ludzkimi obejmujący kształtowanie i kontrolę umysłu i serc  całej populacji ludzkiej organizowany przez “bestie czasu końca”(mocarstwa światowe ) . System ten odzwierciedla osobowość i zasady twórcy tego systemu -Szatana Diabła. System ten wywiera przemożny wpływ i nacisk na każdego człowieka. Im bliżej” końca tego systemu rzeczy” tym coraz większe nadzorowanie poczynań, procesów zachodzących na wszystkich płaszczyznach życia całych społeczeństw .Credo owego systemu brzmi :”bez rodziny, własności,prawdy , wolności i wiary ” i nawiązuje do  zerwania z tradycyjnym pojęciem rodziny ,własności ,prawdy,wolności i wiary.

Według teorii geopolitycznej politologa Samuela Huntingtona („Zderzenie cywilizacji i nowy kształt ładu światowego” ;1996) obecnie mamy do czynienia z konfliktem cywilizacji. Huntington twierdzi, że może dochodzić do poważnych konfliktów pomiędzy poszczególnymi cywilizacjami.Wymienia te cywilizacje ale dziwnym trafem pomija tę odrodzoną w XVIII wieku – cywilizacje żydowską.
Lista cywilizacji: brak  odradzającej  się cywilizacji żydowskiej !

  • afrykańska;
  • buddyjska – Tybet, Mongolia, Kałmucja, Tuwa,Ałtaj w Rosji, Sri Lanka, Laos, Kambodża, Tajlandia, Bhutan;
  • chińska – Chiny (bez Tybetu), Półwysep Koreański,Wietnam, Tajwan, Singapur;
  • hinduistyczna – Indie oraz Nepal;
  • islamska – kraje arabskie, Indonezja, Malezja,południowe Filipiny, Albania, Iran, Pakistan, kraje byłego ZSRR położone w Azji Środkowej, Bangladesz oraz część Indii;
  • latynoamerykańska;
  • japońska;
  • prawosławna – zasięg tej cywilizacji równa się zasięgowi prawosławia, np.: Rosja (państwo-ośrodek tej cywilizacji,Ukraina,Białoruś, Rumunia[3], Mołdawia, Bułgaria, Macedonia, Serbia,Grecja;
  • zachodnia – obejmująca Europę Zachodnią i część Wschodniej,prawie cała Ameryka Północna (bez Antyli, Meksyku, Ameryka Środkowa),Australia, Nowa Zelandia, Papua-Nowa Gwinea, Surinam, Gujana Francuska, północne Filipiny .

Politolog Samuel Huntington (…) dowodzi, że w okresie po zakończeniu zimnej takiewojny, kiedy to przyczyną konfliktów były  spory ideologiczne, na pierwsze miejsce powrócą spory kulturowe. Uważa on ponadto, że Cywilizacja Zachodu systematycznie traci swoje wpływy we współczesnym świecie.Aby zapobiec jej marginalizacji, musi dojść do pojednania i ściślejszej współpracy dwóch najważniejszych ogniw tej cywilizacji – Europy i Stanów Zjednoczonych ( Dan 2:41-45). Według Huntingtona priorytetem współczesnej polityki międzynarodowej powinno być zażegnywanie konfliktów na granicach cywilizacji (na przykład pomiędzy Izraelem a Palestyńczykami).

Teoria ta jest często wspominana zwłaszcza islam po zamachach terrorystycz- islam-nych z 11 września 2001 roku   ale moim zdaniem nie ukazuje prawdziwego oblicza tej wojny. Chcąc je poznać musimy sięgnąć po Biblię( Dan 2 : 36-45;Dan 4:23-25 ; Dan 8 : 19-26; Dan 11:2 – 45 ; Dan 12:1 – 13; Obj 12:7-10 ) . W ujęciu proroctw zawartych w księdze Daniela „potomstwo ludzkie” , symboliczna glina przedstawia system “demokratycznych rządów” w którym większy wpływ na sprawowanie władzy mieli wywierać zwykli ludzie.Jak podaje wikipedia, demokracja (stgr.δημοκρατία demokratia “rządy ludu”, od wyrazów δῆμος demos “lud”, rozumiany jako ogół pełnoprawnych obywateli +κρατέω krateo “rządzę”)to ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli (sprawują oni rządy bezpośrednio lub za pośrednictwem przedstawicieli). Obecnie powszechną formą ustroju demokratycznego jest demokracja parlamentarna. Gwarantem istnienia demokracji parlamentarnej jest konstytucja (wyjątkiem są Izrael oraz Wielka Brytania, nieposiadające konstytucji spisanej w jednym akcie). Demokracja ma swój początek w Starożytnej Grecji . W znaczący wkład w jej rozwój ma także kultura Starożytnego Rzymu oraz kultura Zachodu (Europa, Ameryka Północna i Południowa ) w tym cywilizacja żydowska w ręku której znajduje się prywatny przemysł bankowy. Demokracja jest ostatnią formą rządów, wymienioną w Biblii( Dan 2 : 36-45 ; Dan 4: 23-25 ; Dan 8 : 19-26; Dan 11:2 – 45 ; Dan 12:1 – 13).

Pierwsza fala demokracji miała miejsce po zakończeniu I wojny światowej pokoj(powstanie LNZ) ,druga po zakończeniu II wojny światowej (Powstanie ONZ ,utworzenie państwa Izrael ;Unie gospodarczo-polityczno-walutowe) .Trzecia fala rozpoczęła się w roku 1989 (Europa Wschodnia,pierestrojka. Podstawowe zasady pierestrojki określił Gorbaczow w książce pt.: “Przebudowa i nowe myślenie dla naszego kraju i dla całego świata” opublikowana w 1988 ) ,czwarta fala w 2010 i swym zasięgiem objęła poszczególne (wchodzące lub mogące wejść w skład tzw.osi zła) kraje Bliskiego Wschodu.Demokracja globalna (proces integracji cywilizacyjnej oparty na indoktrynacji  struktury myślowej jednostki.)

Ta sklei  zależna jest od struktury społecznej. Jednym z narzędzi umożliwiający transformację społeczeństw jest multikulturowość . Staje się ona zjawiskiem pospolitym przełamującym wszelkie uprzedzenia na korzyść “mniejszości” w tym również związków jednopłciowych).

Pierwszym krokiem demokracji globalnej ma być ustanowienie powszechnego
pokoju – Pax Universa ; (1 Tesaloniczan 5:1-3; 2Tymoteusza 3:1- 5 ; 13; ).

Celem tzw.demokracji globalnej jest wypracowanie i wprowadzenie
wspólnych standardów :

a) standardu bezpieczeństwa

b) standardu jakości życia

c)standardu zrównoważonego rozwoju

d)standardu wykształcenia i infrastruktury naukowo-technicznej

W rzeczywistości jednak prawdziwym celem tzw. demokracji globalnej   jest
utrzymanie przy władzy elity prywatnego przemysłu bankowego poprzez
zastąpienie dotychczasowego systemu rezerwy ułamkowej na system rezerwy stuprocentowej .

Skąd taki wniosek?
Wniosek ten wynika z analizy proroctw biblijnych zawartych w księdze Daniela. lawO ile , jeśli chodzi o proroctwa z 38 i 39 rozdziału księgi Ezechiela , można określić je mianem„samospełniających się proroctw biblijnych”(elity ze świata nauki ,polityki ,biznesu ,religii tak kreują rzeczywistość aby stanowiła potwierdzenie zawartych w biblii mesjańskich proroctw) to proroctwa z księgi Daniela już nie kwalifikują jako „samospełniające się proroctwa” ponieważ spełnienie ich nie wypływa z woli i starań człowieka lecz z woli Jehowy Boga(…)ze względu na prawdomówność Boga, aby potwierdzić obietnice, które On dał ich praojcom, 9 i aby narody wychwalały Boga za jego miłosierdzie (Rzymian 15:8, 9;Obj 4:11) .Zwróćmy uwagę na słowa zapisane w Ezechiela 38:3-6 : (…)I powiedz: ‚Tak rzekł Wszechwładny Pan, Jehowa: „Oto jestem przeciwko tobie, Gogu, główny naczelniku Meszechu i Tubalu . 4 I niechybnie cię zawrócę, i włożę haki w twoje szczęki, i wyprowadzę ciebie z całym twym wojskiem, końmi i jeźdźcami, wszystkich gustownie odzianych, liczny zbór, z wielką tarczą i puklerzem, a wszyscy oni władają mieczem; 5 z nimi Persję, Etiopię i Put — tych wszystkich z puklerzem i hełmem; 6 Gomer i wszystkie jego hufce, dom Togarmy z najdalszych stron północy i wszystkie jego hufce,wiele ludów z tobą.”(…) .

Większość biblijnych interpretatorów w trzecim wersecie 38 rozdziału księgi rosjaEzechiela upatruje Rosjan .Wniosek taki wyciągnięto na podstawie tłumaczenia hebrajskiego słowo„rosz” co brzmi jak współczesna nazwa Rosja .Potwierdzenie tego podglądu wynikać ma z kolejnych wersetów w których określenie z ” najdalszych stron północy “ponoć ma wskazywać na to ,że chodzi tu o Rosję która leży daleko na północ od Izraela. Ale czy na pewno? Narody ” z najdalszych stron północy ” nacierające na Izrael wymienione w Ezechiela 38:3-6 obejmują zjednoczona armię złożoną z wielu narodów wśród których być może znajdą się również te które leżą na północnym wschodzie od Jerozolimy.

Ale określenie z ” najdalszych stron północy ” może odnosić się do 2012891_univ_lsr_lgsymbolicznego miejsca pobytu Jehowy wśród Izraelitów (Ps 48:1,2; Iz 14:13,14); (…) Wielki jest Jehowa i nader godzien wysławiania w mieście naszego Boga, na jego świętej górze.  Śliczna w swej wzniosłości, radosnym uniesieniem całej ziemi jest góra Syjon w dalekich stronach północy, gród Wspaniałego Króla.(…). Wobec takiej interpretacji
i proroctwa o Gogu nabierają całkiem innego znaczenia.

(…)W tekście masoreckim słowa „główny książę” noszą akcent Tiphha i Zaqeph-rosja_goggadol. Tiphha pojawia się pod spółgłoską resz w hebrajskim słowie „rosz”; zaqeph-gadol umiejscowione jest u góry spółgłoski szin w słowie „nisz”. Tiphha po prawej stronie, pod pierwszą spółgłoską słowa „rosz”, lub dowódca, ma charakter przyimka i nie akcentuje sylaby. Słowo„nisz”, lub książę, posiada akcent zaqeph-gadol który jest rozłączający i wskazuje pauzę. (…). Zdania są podzielone ,jedni uważają ,że „rosz” powinno być tłumaczone jako nazwa własna ze wskazaniem na Rosję jako części koalicji która ma dokonać inwazji na Izrael. Drudzy uważają ,że nie chodzi o nazwę, lecz o składnik tytułu, stąd słusznie gdzie indziej “rosz” jest tłumaczony na: „główny naczelnik” (NŚ),„naczelny książę” (Bp), „wielki książę” (BT), „główny książę” (Bw), „wielki władca” (BWP).

Do koalicji zawiązanej przeciwko Izraelowi prorok Ezechiel wymienia
Togarmę która znajduje się wśród sprzymierzeńców Goga z Magog wywodzących się z „najdalszych stron północy” (Eze 38:6).Czy Togarma to Ormianie o których pisali starożytni grecy ,że słyną z koni i mułów (Eze 27:2, 14)? Być może tak. Inna wersja interpretacji 6 wersu 38 rozdziału księgi Ezechiela być może odnosi się do miasta w Kapadocji (obecnie Turcja) znanego w czasach Ezechiela jako Tegarma, Tagarma, Til-garimmu lub Takarama.Pogląd ten stanowi argument przemawiający  za tym ,że obecnie Turcja jest jedną
ze stron biorących udział w inwazji na Izrael

Do koalicji przeciw Izraelowi dołączona jest również Persja (dzisiejszy Iran) iranEzechiela 38:5 . W czasach Ezechiela Persja była wschodzącym mocarstwem światowym które pokonało imperium nowobalilońskie (Dan 2:31-45;) . Z czasem i ona została pokonana przez kolejno następujące po sobie mocarstwa światowe przepowiedziane w Biblii (Dan 8:3-7 ;Dan 8 : 19- 26; Dan 11:2 – 45 ; Dan 12:1 – 13 ) .Różne są  spojrzenia na tożsamość narodów o których mowa jest w Ezechiela 38:1-7 : Rosz jako Rosja lub starożytni Sarmaci znani jako Raszu, Rasapu, Ros i Rus albo “rosz” tłumaczone jako przymiotnik  oznaczający “główny.

• Magog jako Centralna Azja dawniej określeniem Magog nazywano starożytnych Scytów .Nazwa „Scyta” może pochodzić od imienia jednego z potomków Jafeta, Aszkenaza (Rdz 10:23).Encyclopædia Britannica podaje, że „w całej literaturze klasycznej Scytia zwykle oznacza wszystkie krainy leżące na północ i północny wschód od Morza Czarnego.*** it-1 s. 1242 ak. 6 Magog (…)„Scyta” — podobnie jak w późniejszych czasach „Tatar” — było dość  pojemne i odnosiło się na ogół do koczowniczych plemion mieszkających na pn. od Kaukazu (obszaru górskiego między Morzem Czarnym i Kaspijskim). Dlatego w pewnej encyklopedii powiedziano: „Nazwa ‚Scyta’ miała dla starożytnych obszerne znaczenie i to samo można powiedzieć o hebrajskim słowie ‚Magog’ ” ; The New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge, red. S. Jackson, 1956, t. V, s. 14 (…).
• Meszek ; Turcja ;Starożytne Muszki i Musku w Cylicji i Kapadocji
• Tubal ;Turcja (także południowa Rosja i Iran) ; Starożytny Tubalu w Kapadocji
• Persia ; Iran ;Nazwa zmieniona z Persji na Iran w 1935 r.
• Etiopia (Kusz)Sudan , Starożytny Kusz, na południe od Egiptu
• Put ; obecnie Libia ; Starożytny Put, na zachód od Egiptu
• Gomer obecnie Turcja dawniej starożytni Kimmerowie – od VII do I w. przed Chrystusem w środkowo/zachodniej Anatolii
• Bet-Togarma ;obecnie Turcja . Dawniej Til-garimmu  znajdowała sie pomiędzy starożytnym Karkemisz i Haran (południowa Turcja)turcja_izrael
• „Rozliczne ludy”z tobą” być może chodzi tu o inne narody islamskie takie jak Irak, Syria, Jordan i Egipt Ezechiela 38:13
(…)„Seba i Deban i ich kupcy, Tarszysz i wszyscy jego handlarze powiedzą do ciebie: Czy przybyłeś, aby brać łupy i grabić? Czy zebrałeś swoje zastępy, aby unosić srebro i złoto, zabierać bydło i mienie, zdobyć wielki łup?(…)
Według komentatorów biblijnych Szeba i Dedan to starożytna nazwa dzisiejszej Arabii Saudyjskiej. Dynastia Saudyjska panująca w Arabii Saudyjskiej, założona przez Muhammada ibn Sa’uda (1744-1765) jest jedynym państwem arabskim które konsekwentnie wspiera w działaniach zachodnią Europę przeciwko radykalnym islamskim elementom na świecie. W czasie I wojny w Zatoce
Perskiej na początku 1990 Arabia Saudyjska zostaje sojusznikiem USA przeciwko Irakowi, podczas gdy Rosja, Syria ,Iran ,Liban jednoczą się przeciwko USA i Izraelowi .  Według niektórych komentatorów wersety 19 i 20 mówią o mającym nastąpić trzęsieniu ziemi którego siła wstrząsu odczuwalna będzie na całym świecie . W następującym po nim chaosie, narody zaczną obracać się jeden przeciwko drugiemu. W zamieszaniu, zginą wszyscy sprzymierzeńcy Goga z Magog .Miary spustoszenia dokonają plagi, ulewne deszcze, grad i płonąca siarka. Po raz kolejny Bóg pokaże wszystkim narodom, że On jest (Daniela 2:47) (…) Bogiem bogów i Panem królów,(…) działającym dla dobra Izraela -narodu wybranego .

Ale mnie osobiście taka interpretacja proroctw dotyczących Goga z Magog (teoria Królestwa Haszymidów ;teoria kliki (caucus); teoria całej Europy; teoria rosyjska ; teoria indo-europejska) nie przekonuje. Skłonna jestem uznać tezę , że Gog przedstawiony w 38 i 39 rozdziale księgi Ezechiela GOG(ang: Global Occupation  Government ) to globalny system zarządzania zasobami ludzkimi obejmujący kształtowanie i kontrolę umysłu i serc całej populacji ludzkiej organizowany przez “bestie czasu końca”(mocarstwa światowe ) . System ten odzwierciedla osobowość i zasady twórcy tego systemu -Szatana Diabła.System ten wywiera przemożny wpływ i nacisk na każdego człowieka.Im bliżej”końca tego systemu rzeczy” tym coraz większe nadzorowanie poczynań, procesów zachodzących na wszystkich płaszczyznach życia całych społeczeństw .System ten burzy tradycyjne pojęcie rodziny ,własności,prawdy ,wolności i wiary dlatego credo owego systemu brzmi :”bez rodziny,własności,prawdy , wolności i wiary “.

Podstawa tego systemu została utworzona w XVIII wieku . John Law stworzył lawsystem rezerwy ułamkowej który z czasem stał się główną przyczyną obecnego kryzysu światowego (Mat 244:21;2 Tym 3:1-5,13;Obj 13:18 ). System rezerwy ułamkowej polegał na zastąpieniu powszechnie stosowanych monet opartych na parytecie złota ,pieniądzem papierowym opartym na zaufaniu.Zaletą tego systemu było to ,że papierowe pieniądze można było drukować w nieskończoność i było to zdecydowanie tańsze niż produkcja monet kruszcowych.

Rozwiązanie jakie zaproponował John Law w późniejszym okresie umożliwiło rozwój rewolucji przemysłowej na całym świecie. Ale nie tylko … System rezerwy ułamkowej przyczynił się od powstania prężnie działającego prywatnego przemysłu bankowego którego lwia część zysków pochodziła między innymi z finansowania wojen i rewolucji ,obalania rządów , burzenia starych narodów , tworzenia nowych państw ,nowych gospodarek ,nowych korporacji i nowych społeczeństw ludzkich akceptujących istniejący stan rzeczy. (…)Do wczesnych lat XX wieku banki drukowały swoje własne papierowe pieniądze z własną nazwą na każdym banknocie w zamian za własne rezerwy złota i wypożyczały je rządowi i społeczeństwu w formie oprocentowanego kredytu który funkcjonował jako dług narodowy . Metoda kreacji pieniądza Johna Lawa polegająca na zastąpieniu monety prostym narodowym systemem kredytu i debetu ,spowodowała ,że całkowite zadłużenie narodowe i prywatne utrzymuje się na wyższym poziomie niż ilość pieniędzy zdolnych do jego spłacenia. System ten wymaga albo stałego niekończącego się wzrostu gospodarczego albo stanięcia twarzą w twarz z chaosem totalnego załamania gospodarczego (System monetarny na Nowe Tysiącleci). Wszystko wskazuje na to, że stoimy w obliczu chaosu totalnego załamania gospodarczego politycznego i religijnego. System monetarny z Brentton Woods i Brentton Woods II doprowadził do upadku państw narodowych ( czego jesteśmy obecnie świadkami) na rzecz ponadnarodowych korporacji takich jak Unia Europejska ,CBE, ONZ,Bank Światowy, MFW , FED czy City of London który jest Wielką Macierzą świata finansów i nakłania narody do przyjęcia tzw. Pax Judaica (Izrael Mesjaszem Narodów) ; Pax Americana  jako  Project for the New American Century (PNAC), czyli Projekt dla Nowego Amerykańskiego Wieku (1 Tes 5:3 ).

biblia2

 

 

Powszechne oddłużanie  

Skoro można było świat zadłużyć, to można go i oddłużyć. Zdarzało się to już wiele razy w historii, np. w starożytnej Babilonii i w Egipcie. Bankom się to nie spodoba, ale ludzie są ważniejsi…

Dr Eric Touissant to belgijski politolog, działacz stowarzyszenia ATTAC France, postulującego opodatkowanie sektora finansowego, autor wielu publikacji, zwłaszcza skierowanych przeciwko dyktaturze pieniądza, lichwie, spekulacji i wszechwładzy banków. Wraz z Damienem Milletem wydał cenną pracę zbiorową „La dette ou la vie” (Dług albo życie), Aden CADTM 2011, nagrodzoną na targach książki w Liege, oraz pracę „AAA, Audit, Annulation, Autre Politique” (AAA, audyt, anulacja długów, inna polityka), Le Seuil, Paris 2012. W Sieci znalazłem ostatnio jego najświeższy artykuł  z 24 sierpnia 2012, pt.La longue tradition des annulations de dettes en Mésopotamie et en Egypte du 3e au 1er millénaire av.J-C (Tradycja oddłużania w Mezopotamii i Egipcie w okresie 3000-1000 pne.), który pozwoliłem sobie tu przetłumaczyć.

Hammurabi, król Babilonu i darowanie długów

Kodeks Hammurabiego znajduje się w Luwrze, w paryskim muzeum. Określenie ‘kodeks’ jest niewłaściwe, ponieważ to, co Hammurabi nam pozostawił, to raczej zespół reguł i sądów na temat relacji pomiędzy władzą publiczną a obywatelami. Hammurabi rozpoczął swoje 42-letnie panowanie jako król Babilonu (w dzisiejszym Iraku) w roku 1792 pne. Większość podręczników historii nie wspomina o tym, że podobnie jak inni rządcy miast-państw w Mezopotamii Hammurabi zaczął od oficjalnego zniesienia długów wszystkich obywateli wobec rządu, wysokich dygnitarzy i możnych w państwie. Tzw. Kodeks Hammurabiego jest datowany na rok 1762 pne. W swym zakończeniu głosi tak : « Niechaj możni nie uciskają słabych. Prawo musi chronić wdowy i sieroty (…) tak aby uciskani mieli sprawiedliwość »  Wiele starożytnych dokumentów odczytanych z tabliczek klinowych pozwoliło też historykom ustalić ponad wszelką wątpliwość, że za panowania Hammurabiego miały miejsce cztery wielkie darowania długów w latach 1792, 1780, 1771 i 1762.

W czasach Hammurabiego życie społeczne, gospodarcze i polityczne było zorganizowane wokół świątyni i wokół pałacu. Te dwie blisko ze sobą splecione instytucje ze swymi licznymi pracownikami, rzemieślnikami i – rzecz jasna – skrybami, stanowiły aparat państwa, co właściwie nie różni się zasadniczo i od dzisiejszej struktury władzy. Świątynia i pałac zapewniały swoim pracownikom wyżywienie i zakwaterowanie: zwykle otrzymywali oni racje żywnościowe będące odpowiednikiem dwóch pełnych posiłków dziennie. Chłopom użyczano działek ziemi, które im wynajmowano, zapewniano narzędzie, woły pociągowe, zwierzęta do hodowli, ziarno siewne i wodę do nawadniania, tak żeby mogli produkować żywność na potrzeby robotników i dygnitarzy. Oprócz ziemi dzierżawionej, wielu chłopów miało też swoją własną ziemię, narzędzia, trzodę itp. Kiedy zbiory były marne, narastał im dług. Dług pojawiał się także, gdy zaciągali prywatnie pożyczki, jakich udzielali im wysocy urzędnicy i dygnitarze państwa, łasi by się szybko wzbogacić i zająć chłopski majątek w razie niewypłacalności. Jeśli wieśniacy nie byli w stanie spłacić długu, mogli się znaleźć w sytuacji sług lub niewolników, podobnie jak członkowie ich rodzin. W celu zapewnienia pokoju społecznego i stabilności, a zwłaszcza po to, aby uchronić chłopów przed pogarszaniem się ich warunków życia, władze co pewien czas stosowały unieważnienie wszystkich długów i przywracały pierwotne prawa chłopów. Jest przy tym ciekawe, że takie powszechne darowanie długów nigdy nie dotyczyło długów między kupcami.

Powszechne anulacje długów w Mezopotamii przez 1000 lat

Ogłaszanie ogólnego darowania długów zaczęło się więc na długo przed panowaniem Hammurabiego i trwało również po nim. Są dowody takiej anulacji długów w 2400 roku pne., czyli sześćset lat przed panowaniem Hammurabiego, w mieście Lagasz w Sumerze. Najnowszy stwierdzony przypadek to rok 1400 pne. w mieście Nuzi. Ogółem historycy stwierdzili z całą pewnością około trzydziestu powszechnych anulacji długów w okresie 2400-1400 pne. Michael Hudson słusznie twierdzi, że powszechne darowania długów były jedną z najbardziej charakterystycznych cech w społeczeństwach epoki brązu w Mezopotamii. W rzeczywistości znamy wiele mezopotamskich terminów, którymi określano taką anulację:  amargi w Lagasz, nig-sisa w Ur Chaldejskim, andurarum w Aszur, miszarum w Babilonie, szudutu w Nuzi.

Takie ogłaszanie darowania długów następowało z okazji wielkich uroczystości, zwykle podczas wiosennych obchodów Nowego Roku. Za panowania dynastii rodu Hammurabiego zapoczątkowano tradycję masowego tłuczenia glinianych tabliczek z zapisem długów. Normalnie w świątyni władze przechowywały ścisłe zapisy takiego jakby zaprzysiężonego długu. Kiedy Hammurabi zmarł w 1749 roku po 42 latach panowania, jego następca Szamsuiluna zniósł wszystkie długi wobec państwa i nakazał zniszczenie wszystkich tabliczek dłużnych z wyjątkiem tych, które dotyczyły długów zaprzysiężonych przez kupców. 

Pierwsza powszechna anulacja długów ogłoszona przez Ammisadukkę, ostatniego władcę z dynastii Hammurabiego, który zasiadł na tronie w roku 1646 pne., była bardzo szczegółowa, wyraźnie po to by zapobiec wykorzystywaniu ewentualnych luk prawnych przez wierzycieli. Dekret anulacyjny postanawiał, że wierzyciele oficjalni i poborcy podatkowi, którzy wywłaszczyli chłopów za długi, mają im dać odszkodowanie i zwrócić im ich pierwotną własność pod rygorem egzekucji. Jeśli wierzyciel zajął własność dłużnika przemocą, i teraz nie chce jej oddać lub spłacić w całości, czeka go kara śmierci.    

Z mocy tego dekretu utworzono komisje w celu rewizji wszystkich umów dotyczących nieruchomości i unieważnienia tych, które podpadały pod anulację długów, z myślą o przywróceniu stanu pierwotnego, status quo ante. Egzekucja tego dekretu była o tyle łatwiejsza, że wywłaszczeni chłopi z reguły nadal pracowali na tej samej ziemi, nawet jeśli stała się ona już własnością wierzyciela. Poprzez unieważnienie takich kontraktów i nakazanie wierzycielom odszkodowania ich ofiarom, władza przywracała prawa chłopów. Trochę ponad 200 lat później ich sytuacja miała się jednak zmienić na gorszą.

Ograniczenia w darowaniu długów

W epoce brązu w Mezopotamii ci, którzy popadli w niewolę za długi byli wyzwalani, w odróżnieniu od innych kategorii niewolników, np. jeńców wojennych. Niemniej, na darowanie długów nie należy patrzeć jako na rodzaj emancypacji społecznej. Było to po prostu sposób przywracania wcześniej istniejącego porządku społecznego, zakłóconego przez różne formy ucisku. Nie pragnąc wybielać porządków społecznych w tych społeczeństwach 3000-4000 lat temu, trzeba jednak zauważyć, że ich władcy dążyli do utrzymania spójności społecznej zapobiegając powstawaniu wielkich domen prywatnych i podejmowali kroki ku temu, aby ziemia należała do tego, kto ją bezpośrednio uprawia. Ograniczali wzrost nierówności dbając zarazem o rozwój i utrzymywanie systemów irygacyjnych. Michael Hudson twierdzi ponadto, że decyzje o wypowiedzeniu wojny były podejmowane przez zgromadzenie ogólne obywateli. Król sam nie miał prawa takich decyzji podejmować.

Wydaje się także, iż mieszkańcy Mezopotamii w epoce brązu nie wierzyli w boskie stworzenie jako zasadę wyjaśniającą życie na ziemi. W obliczu chaosu władca sam reorganizował świat, aby ustanowić normalny porządek i sprawiedliwość.

Po 1400 pne. nie ma świadectw dalszego znoszenia długów. Nierówności społeczne wzmogły się i narastały. Ziemia przeszła w ręce wielkich obszarników i niewola za długi stała się powszechna. Duża część ludności wyemigrowała na północny zachód, do Kanaanu i ku niezadowoleniu faraonów dokonywała też wejść do Egiptu. Następne stulecia znane są historykom Mezopotamii jako „Wieki Ciemne” z uwagi na skąpość materiałów pisanych. Mamy jednak dowody na gwałtowne walki społeczne miedzy dłużnikami a wierzycielami.

 

Egipt: Kamień z Rosetty potwierdza tradycje oddłużania

Kamień z Rosetty, przywieziony przez armie Napoleona w 1799 roku w czasie kampanii egipskiej, został odczytany w roku 1822 przez Jean-Francois Champolliona. Dziś znajduje się w Muzeum Brytyjskim w Londynie. Jego przetłumaczenie było ułatwione przez fakt, że na kamieniu jest ten sam tekst w trzech językach i pismach: starożytnym egipskim, egipskim demotycznym i greckim z czasów Aleksandra Wielkiego. 

Tekst potwierdza, że tradycja unieważniania długów była podtrzymywana w Egipcie przez faraonów od VIII wieku pne., zanim Aleksander Wielki podbił Egipt w IV wieku pne. Opowiada o tym, że w roku 196 pne. faraon Ptolemeusz V zniósł wszystkie długi w Egipcie i poza nim z okazji swego wstąpienia na tron. 

Mimo wielkich różnic pomiędzy społeczeństwem Egiptu faraonów i Mezopotamii z epoki brązu, istnieją dowody, że w obu istniała tradycja ogłaszania także amnestii  przed ogólnym darowaniem długów. Ramzes IV (1153-1146 pne.) ogłosił np., że ci którzy uciekli z kraju mogą powrócić, a ci którzy byli w więzieniach, aby byli wypuszczeni. Jego ojciec Ramzes III (1184-1153 pne.) zrobił wcześniej to samo. Tu zauważmy, że drugie tysiąclecie pne. nie wydaje być w Egipcie czasem, w którym w niewolę popadało się za długi: właściwie wszyscy niewolnicy byli zdobyczą wojenną. Edykty Ramzesa III i Ramzesa IV dotyczyły zatem unieważnienia wszelkich zaległości podatkowych należnych państwu (faraonowi), amnestię dla więźniów politycznych oraz możliwość powrotu banitów i uchodźców do kraju. Dopiero w VIII wieku pne. znajdujemy w Egipcie edykt o darowaniu długów cywilnych i wyzwoleniu niewolników za długi. Taki edykt wydał faraon Bokchoris (717-711 pne.)

Jednym z podstawowych motywów darowania długów było to, ze faraon chciał mieć do dyspozycji chłopstwo zdolne zarówno do produkowania obfitości żywności jak też i do powołania pod broń w przypadku wypraw i potrzeb wojennych. Z tych dwóch powodów było dla niego ważne, aby chronić chłopów przed wywłaszczaniem przed wierzycieli.

W sąsiedniej Asyrii władcy z I tysiąclecia pne. również przyjęli tradycje darowania długów, podobnie jak królowie jerozolimscy w V wieku pne. W roku 432 pne. Nehemiasz, bez wątpienia pod wpływem starej tradycji mezopotamskiej, ogłosił darowanie długów wszystkim Żydom, którzy winni byli pieniądze swoim bogatszym współwyznawcom. Było to dokładnie w czasie, gdy napisano Torę. Tradycja takiego ogólnego odpuszczania długów jest integralną częścią religii żydowskiej i wczesnych tekstów chrześcijańskich, poprzez Księgę Kapłańską, która nakazuje darowania długów co siedem lat, oraz w każdym roku jubileuszowym tj. co pięćdziesiąt lat.

Wnioski

W dobie obecnej spłata długów stała się tematem tabu. Głowy państw, szefowie rządów, banki centralne, Międzynarodowy Fundusz Walutowy i media, wszyscy oni przedstawiają długi tak, jak gdyby ich spłata była nieunikniona, niepodlegająca dyskusji i obowiązkowa. Obywatele muszą się zgodzić na to, aby koniecznie spłacać wszystkie długi. Jedyna możliwa dyskusja skupia się na tym jak rozłożyć brzemię spłaty niezbędne dla uwolnienia dostatecznych rezerw budżetowych dla wypełnienia zobowiązań zadłużonego kraju. Argumentuje się, że rządy, które się zapożyczyły były wybrane demokratycznie, więc ich działania mają sankcję prawną i są obowiązujące. Dług musi być spłacony.

Musimy zdjąć tę zasłonę z wierzycieli i przywrócić historyczną prawdę. Wielkie, ogólne darowania długów były w historii uchwalane wielokrotnie. Takie amnestie długów odpowiadają różnym kontekstom historycznym. W przypadkach, które wspomniano wyżej, ogłaszanie darowania długów następowało z inicjatywy władców, którzy troszczyli się o zachowanie pokoju społecznego. W niektórych przypadkach darowania długów następowały w wyniku niepokojów i walk społecznych zaostrzonych przez kryzys ekonomiczny i wzrost nierówności majątkowych.Tak było w przypadku starożytnej Grecji i Rzymu. Można też przewidzieć inne scenariusze, jak np. zniesienie długów przez kraje zadłużone, które decydują się na jednostronne ogłoszenie niepodległości, albo zniesienie ogłoszone przez zwycięskie państwo wobec pokonanego i jego sojuszników. Jedna rzecz jest pewna: historycznie biorąc zadłużenie zawsze odgrywało ważną rolę w niepokojach społecznych lub politycznych.   

Bogusław Jeznach

PS. Zamieszczam francuski oryginał artykułu.

La longue tradition des annulations de dettes en Mésopotamie et en Egypte du 3e au 1er millénaire av. J-C

par Eric Toussaint

Il est essentiel de percer l’écran de fumée de l’histoire racontée par les créanciers et rétablir la vérité historique. Des annulations généralisées de dette ont eu lieu de manière répétée dans l’histoire.

 

Hammourabi, roi de Babylone, et les annulations de dette

Le Code Hammourabi se trouve au musée du Louvre à Paris. En fait, le terme « code » est inapproprié, car Hammourabi nous a légué plutôt un ensemble de règles et de jugements concernant les relations entre les pouvoirs publics et les citoyens. Le règne d’Hammourabi, « roi » de Babylone (situé dans l’Irak actuel), a commencé en 1792 av. J-C et a duré 42 ans. Ce que la plupart des manuels d’histoire ne relèvent pas, c’est qu’Hammourabi, à l’instar des autres gouvernants des cités-Etats de Mésopotamie, a proclamé à plusieurs reprises une annulation générale des dettes des citoyens à l’égard des pouvoirs publics, de leurs hauts fonctionnaires et dignitaires. Ce que l’on a appelé le Code Hammourabi a vraisemblablement été écrit en 1762 av. J-C. Son épilogue proclamait que « le puissant ne peut pas opprimer le faible, la justice doit protéger la veuve et l’orphelin (…) afin de rendre justice aux opprimés ». Grâce au déchiffrage des nombreux documents écrits en cunéiforme, les historiens ont retrouvé la trace incontestable de quatre annulations générales de dette durant le règne d’Hammourabi (en 1792, 1780, 1771 et 1762 av. J-C).

A l’époque d’Hammourabi, la vie économique, sociale et politique s’organisait autour du temple et du palais. Ces deux institutions très imbriquées constituaient l’appareil d’Etat, l’équivalent de nos pouvoirs publics d’aujourd’hui, où travaillaient de nombreux artisans et ouvriers, sans oublier les scribes. Tous étaient hébergés et nourris par le temple et le palais. C’est ainsi qu’ils recevaient des rations de nourriture leur garantissant deux repas complets par jour. Les travailleurs et les dignitaires du palais étaient nourris grâce à l’activité d’une paysannerie à qui les pouvoirs publics fournissaient (louaient) des terres, des instruments de travail, des animaux de trait, du bétail, de l’eau pour l’irrigation. Les paysans produisaient notamment de l’orge (la céréale de base), de l’huile, des fruits et des légumes. Après la récolte, les paysans devaient en verser une partie à l’Etat comme loyer. En cas de mauvaises récoltes, ils accumulaient des dettes. En-dehors du travail sur les terres du temple et du palais, les paysans étaient propriétaires de leurs terres, de leur habitation, de leur bétail et des instruments de travail. Une autre source de dettes des paysans était constituée par les prêts octroyés à titre privé par de hauts fonctionnaires et des dignitaires afin de s’enrichir et de s’approprier les biens des paysans en cas de non remboursement de ces dettes. L’impossibilité dans laquelle se trouvaient les paysans de rembourser les dettes pouvait aboutir également à leur asservissement en tant qu’esclaves (des membres de leur famille pouvaient également être réduits en esclavage pour dette). Afin de garantir la paix sociale, notamment en évitant une détérioration des conditions de vie des paysans, le pouvoir en place annulait périodiquement toutes les dettes et restaurait les droits des paysans.

Les annulations générales dedettese sont échelonnées en Mésopotamie sur 1000 ans

Les proclamations d’annulation générale de dettes ne se limitent pas au règne d’Hammourabi, elles ont commencé avant lui et se sont prolongées après lui. On a la preuve d’annulations de dette remontant à 2400 av. J-C, soit six siècles avant le règne d’Hammourabi, dans la cité de Lagash (Sumer), les plus récentes remontent à 1400 av. J-C à Nuzi. En tout, les historiens ont identifié avec précision une trentaine d’annulations générales de dette en Mésopotamie entre 2400 et 1400 av. J-C. On peut suivre Michael Hudson |2| quand il affirme que les annulations générales de dette constituent une des caractéristiques principales des sociétés de l’Âge de bronze en Mésopotamie. On retrouve d’ailleurs dans les différentes langues mésopotamiennes des expressions qui désignent ces annulations pour effacer l’ardoise et remettre les compteurs à zéro : amargi à Lagash (Sumer), nig-sisa à Ur, andurarum à Ashur, misharum à Babylone, shudutu à Nuzi.

Ces proclamations d’annulation de dette étaient l’occasion de grandes festivités, généralement à la fête annuelle du printemps. Sous la dynastie de la famille d’Hammourabi a été instaurée la tradition de détruire les tablettes sur lesquelles étaient inscrites les dettes. En effet, les pouvoirs publics tenaient une comptabilité précise des dettes sur des tablettes qui étaient conservées dans le temple. Hammourabi meurt en 1749 av. J-C après 42 ans de règne. Son successeur, Samsuiluna, annule toutes les dettes à l’égard de l’Etat et décrète la destruction de toutes les tablettes de dettes sauf celles concernant les dettes commerciales.

Quand Ammisaduqa, le dernier gouvernant de la dynastie Hammourabi, accède au trône en 1646 av. J-C, l’annulation générale des dettes qu’il proclame est très détaillée. Il s’agit manifestement d’éviter que certains créanciers profitent de certaines failles. Le décret d’annulation précise que les créanciers officiels et les collecteurs de taxes qui ont expulsé des paysans doivent les indemniser et leur rendre leurs biens sous peine d’être exécutés. Si un créancier a accaparé un bien par la pression, il doit le restituer et/ou le rembourser en entier, faute de quoi il devait être mis à mort.

A la suite de ce décret, des commissions ont été mises en place afin de réviser tous les contrats immobiliers et d’éliminer ceux qui tombaient sous le coup de la proclamation d’annulation de dette et de restauration de la situation antérieure, statu quo ante. La mise en pratique de ce décret était facilitée par le fait qu’en général, les paysans spoliés par les créanciers continuaient à travailler sur leurs terres bien qu’elles soient devenues la propriété du créancier. Dès lors, en annulant les contrats et en obligeant les créanciers à indemniser les victimes, les pouvoirs publics restauraient les droits des paysans. La situation se dégradera un peu plus de deux siècles plus tard.

Les limites des actes d’annulation dedettes

En Mésopotamie, durant l’Âge de bronze, les esclaves pour dettes étaient libérés mais pas les autres types d’esclaves (notamment les prises de guerre). Cependant, les actes d’annulation de dette ne doivent pas être présentés comme des décisions faisant progresser l’émancipation sociale, il s’agissait de restaurer l’ordre antérieur qui incluait de nombreuses formes d’oppression. Néanmoins, sans embellir l’organisation de ces sociétés d’il y a 3000 à 4000 ans, il faut souligner que les gouvernants cherchaient à maintenir une cohésion sociale en évitant la constitution de grandes propriétés privées, en prenant des mesures pour que les paysans gardent un accès direct à la terre, en limitant la montée des inégalités, en veillant à l’entretien et au développement des systèmes d’irrigation. Michael Hudson souligne par ailleurs que la décision de déclarer la guerre revenait à l’assemblée générale des citoyens et que le « roi » n’avait pas le pouvoir de prendre la décision.

Il semble que, dans la cosmovision des Mésopotamiens de l’Âge de bronze, il n’y a pas eu de création originale par un dieu. Le gouvernant (ruler), confronté au chaos, a réorganisé le monde pour rétablir l’ordre normal et la justice.

Après 1400 av. J-C, on n’a trouvé aucun acte d’annulation de dette. Les inégalités se sont fortement renforcées et développées. Les terres ont été accaparées par de grands propriétaires privés, l’esclavage pour dette s’est enraciné. Une partie importante de la population a migré vers le nord-ouest, vers Canaan avec des incursions vers l’Egypte (les Pharaons s’en plaignaient).
Au cours des siècles qui suivirent, considérés par les historiens de la Mésopotamie comme des temps obscurs (Dark Ages) -à cause de la réduction des traces écrites-, on a néanmoins la preuve de luttes sociales violentes entre créanciers et endettés.

Egypte: la pierre de Rosette confirme la tradition des annulations dedette

La pierre de Rosette qui a été accaparée par des membres de l’armée napoléonienne en 1799 lors de la campagne d’Egypte a été déchiffrée en 1822 par Jean-François Champollion. Elle se trouve aujourd’hui au British Museum à Londres. Le travail de traduction a été facilité par le fait que la pierre présente le même texte en trois langues : l’égyptien ancien, l’égyptien populaire et le grec du temps d’Alexandre le Grand.
Le contenu de la pierre de Rosette confirme la tradition d’annulation des dettes qui s’est instaurée dans l’Egypte des Pharaons à partir du VIIIe siècle av. J-C, avant sa conquête par Alexandre le Grand au IVe siècle av. J-C. On y lit que le pharaon Ptolémée V, en 196 av. J-C, a annulé les dettes dues au trône par le peuple d’Egypte et au-delà.

Bien que la société égyptienne du temps des Pharaons fût très différente de la société mésopotamienne de l’Âge de bronze, on retrouve la trace évidente d’une tradition de proclamation d’amnistie qui précède les annulations générales de dette. Ramsès IV (1153-1146 av. J-C) a proclamé que ceux qui ont fui peuvent rentrer au pays. Ceux qui étaient emprisonnés sont libérés. Son père Ramsès III (1184 –1153 av. J-C) a fait de même. A noter qu’au 2e millénaire, il semble qu’il n’y avait pas d’esclavage pour dette en Egypte. Les esclaves étaient des prises de guerre. Les proclamations de Ramsès III et IV concernaient l’annulation des arriérés de taxes dues au Pharaon, la libération des prisonniers politiques, la possibilité pour les personnes condamnées à l’exil de rentrer au pays.

Ce n’est qu’à partir du 8ème siècle av. J-C, qu’on trouve en Egypte des proclamations d’annulation de dettes et de libération des esclaves pour dette. C’est le cas du règne du pharaon Bocchoris (717-11 av. J-C), dont le nom a été hellénisé.
Une des motivations fondamentales des annulations de dette était que le pharaon voulait disposer d’une paysannerie capable de produire suffisamment de nourriture et disponible à l’occasion pour participer à des campagnes militaires. Pour ces deux raisons, il fallait éviter que les paysans soient expulsés de leurs terres sous la coupe des créanciers.

Dans une autre partie de la région, on constate que les empereurs assyriens du 1er millénaire av. J-C ont également adopté la tradition d’annulations des dettes. Il en a été de même à Jérusalem, au 5e siècle av. J-C. Pour preuve, en 432 av. J-C, Néhémie, certainement influencé par l’ancienne tradition mésopotamienne, proclame l’annulation des dettes des Juifs endettés à l’égard de leurs riches compatriotes. C’est à cette époque qu’est rédigée la Torah. La tradition des annulations généralisées de dette fera partie de la religion juive et des premiers textes du christianisme via le Lévitique qui proclame l’obligation d’annuler les dettes tous les sept ans et à chaque jubilé, soit tous les 50 ans.

Conclusion

Aujourd’hui, le remboursement de la dette constitue indéniablement un tabou. Il est présenté par les chefs d’État et de gouvernement, les banques centrales, le FMI et la presse dominante comme inévitable, indiscutable, obligatoire. Les citoyens et citoyennes devraient se résigner au paiement de la dette. La seule discussion possible porte sur la façon de moduler la répartition des sacrifices nécessaires afin de dégager suffisamment de moyens budgétaires pour tenir les engagements pris par la nation endettée. Les gouvernements qui ont emprunté ont été élus démocratiquement, les actes qu’ils ont posés sont donc légitimes. Il faut payer.

Il est essentiel de percer l’écran de fumée de l’histoire racontée par les créanciers et rétablir la vérité historique. Des annulations généralisées de dette ont eu lieu de manière répétée dans l’histoire. Ces annulations correspondent à différents contextes. Dans le cas que nous venons d’évoquer, les proclamations d’annulation généralisée de dette étaient prises à l’initiative de gouvernants soucieux de préserver la paix sociale. Dans d’autres cas, les annulations ont été le résultat d’une lutte sociale exacerbée par la crise et la montée des inégalités. C’est le cas de la Grèce et de la Rome antiques. D’autres scénarios sont aussi à prendre en compte : l’annulation de dette décrétée par des pays endettés posant un acte souverain unilatéral, l’annulation de dette concédées par les vainqueurs à un pays vaincu ou/et allié… Une chose est certaine : à l’échelle historique, la dette joue un rôle moteur dans de nombreux bouleversements sociaux et politiques.

**********************************************************************************************************

 

 

573p.n.e – 2520=1948n.e (powstanie współczesnego państwa Izrael)

  • 607 p.n.e. (Ezech 21:25-27 ;Dan 2: 36- 45 ; Dan 4:13-25;Dan 7: 7- 27;Dan 8 :1-27; Dan 10:1 ,13,20-21; Dan 11: 2- 45 ; Da 12: 1-13 ) – 2300 (Dan 8:13,14; występek powodujący spustoszenie = 1694 n.e ; powstanie prywatnego banku centralnego Anglii ; wprowadzono i udoskonalono ideę Johna Lawa –systemu rezerwy ułamkowej jako długu narodowego (W.Cobbett w “A history of Protestant Reformation” )
  • 607p.n.e – 2520 (7 czasów deprecjacji parytetu złota;Dan 2: 36- 45 ) = 1914n.e ; początek ekonomicznego Armagedonu; zawieszenie standardu złota w sierpniu 1914 n.e ; System ten upadł w 1914 r. kiedy to kraje europejskie, które stanęły wobec konieczności udziału w I Wojnie Światowej, musiały zapewnić sobie szybki dostęp do funduszy. Uwolniły one zatem swoje banki centralne od obowiązku honorowania własnych długów. Francja zawiesiła pokrycie w złocie w 1914 r. następującymi słowy: “Aż do chwili, gdy prawo ustanowi inaczej (…) Bank Francuski (…) jest zwolniony z obowiązku wypłacania swoich banknotów w gotówce.”31 To zwolnienie uważano wówczas za tymczasowe. )

***Najistotniejsze, że parytet złota zapewniał również bliską doskonałości stabilność cen. Na przykład Wielka Brytania utrzymała przez 220 lat (pomiędzy rokiem 1711 a 1931) stałą wartość funta szterlinga w złocie, przez cały ten okres ceny wzrosły zaledwie o 29%. W przeciwieństwie do tego w typowym europejskim kraju, jakim jest Francja, współczynnik wzrostu cen w okresie krótszym niż 80 lat wyniósł 2 558 (w przeliczeniu na złoto). Wskaźnikiem upadku współczesnego świata jest fakt, że “stabilność cen”, nawet gdy jest ona konstytucyjnym obowiązkiem państwa, jak na przykład w Niemczech, może oznaczać kilka procent inflacji rocznie. Stała z założenia marka faktycznie zdewaluowała się w ciągu jednego pokolenia o około 200 procent. Taka stała inflacja (choć jej roczna stopa jest niska) jest zjawiskiem uważanym obecnie za nieuniknione. Nie istniało ono jednak przed 1914 rokiem.****

14 maja 1948 n.e   – ogłoszenie Deklaracji niepodległości Izraela
1947n.e – Rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181  z dnia 29 listopada 1947, na mocy której na części terytorium byłego brytyjskiego Mandatu Palestyny powstało rok później współczesne państwo Izrael.

1947 n.e-pierwsze operacje finansowe Międzynarodowego Funduszu Walutowego
1947n.e-220=1727n.e początek samorealizujących się proroctw biblijnych ; sanhedryn14 maja 1948 n.e ogłoszenie deklaracji niepodległościowej  Izraela (***świadome dążenie do spełnienia oczekiwań w tym realizacji wszystkiego co ma związek z proroctwami mesjańskimi*** ).***Osiemdziesiąt jeden lat po śmierci Izaaka Newtona Napoleon wydaje dekret “Le Grand Sanhedrin de Napoleon” na mocy którego zostaje wskrzeszony żydowski Sanhedryn. Dekret ten dał początek światowemu syjonizmowi ruchowi którego celem było utworzenie narodowego państwa Izrael- występku powodującego spustoszenie (Dan 8:13,14)***

Rothschild.
Wikipedia:
W 1728 n.e umiera Mojżesz Amschel Bauer ojciec przyszłego założyciela światowego imperium finansów -Mayera Amschela Freiherra von Rothschilda. Mayer Amschel zmienił swoje nazwisko rodowe  z Bauer na Rothschild (…).

Podczas pracy w banku Mayer A. Rothschild poznał numizmatyka, generała rothschild_brothersvon Estorffa, który w roku 1763 dołączył do dworu Wilhelma IX landgrafa Hesji-Kassel[2]. Znajomość ta umożliwiła Rothschildowi rozpoczęcie interesów z księciem Wilhelmem IX; min. brał udział przy wypożyczeniu żołnierzy Heskich (tzw. Hesi) do walki z rewolucjonistami amerykańskimi. W 1787 roku został intendentem finansów elektora pruskiego Fryderyka II .Po zajęciu księstwa Hesji-Kassel przez wojska napoleońskie Wilhelm IX przekazał swój kapitał w ręce Rothschilda; samemu udając się na kilkuletnią emigrację. Kapitał ten w późniejszym czasie został zainwestowany z zyskiem przez synów Mayera (…).Mayer Amschel Rothschild protoplasta najpotężniejszego rodu bankierskiego świata stał się gorącym orędownikiem powstania państwa Izrael – “Mesjasza narodów” (***samospełniające się proroctwa biblijne***) Okres wojen napoleońskich wyniósł ród Rothschildów na szczyty elit europejskich. Udzielane przez nich kredyty wspierały działania zbrojne nie tylko w Europie.  Z czasem również wspierały działania wojenne prawie w każdym zakątku świata. Najłatwiejszą formą dojścia do światowej władzy było powołanie banków centralnych w poszczególnych krajach europejskich. Celem owych banków było przejęcie kontroli nad gospodarką i polityką państw narodowych poprzez wprowadzenie pieniądza jako długu narodowego .Idea Izraela jako – Mesjasza Narodów ma obecnie 286 lat i jest ona fundamentem na którym stoi Gog z Magog (Ezechiela  rozdział 38 i 39).

Rozpoznanie owego Goga z Magog umożliwia nam Biblia . Określenie i dokładne sprecyzowanie czym jest biblijny Gog z Magog jest szalenie trudne ze względu na skomplikowaną strukturę i charakter tego tworu (finanse,polityka, religia). Jednakże najbliżej oddającą cele i założenia tej ludzkiej hybrydy oddaje biblijna nazwa GoG która  moim zdaniem kryptonimem i akronimem  od słów : Ogólnoziemski (Golbal) Okupacyjny (Occupation)Rząd(Government). Rząd ten stoi w opozycji (Psalm 2 )do rzeczywistego Rządu Królestwa Bożego który  jako jedyny jest w stanie rozwiązać wszelkie problemy z którymi obecnie borykają się nieudolne rządy ludzkie(Jer 10:23) .

królestwo
(Psalm 2:1-12) (…)Dlaczego narody wszczęły tumult, a grupy narodowościowe pomrukiwały o rzeczy daremnej?   Królowie ziemi się ustawili i wysocy urzędnicy jak jeden mąż zgromadzili się przeciw Jehowie i przeciw jego pomazańcowi,   mówiąc: „Rozerwijmy ich więzy i odrzućmy od siebie ich powrozy!”   Ten, który zasiada w niebiosach, będzie się śmiał; Jehowa będzie się z nich naigrawał.   Wtedy odezwie się do nich w swoim gniewie i zatrwoży ich w żarze swego niezadowolenia,   mówiąc: „Ja ustanowiłem mego króla na Syjonie, mojej świętej górze”.   Powołam się na postanowienie Jehowy; rzekł do mnie: „Ty jesteś moim synem; ja dzisiaj zostałem twoim ojcem.   Proś mnie, bym ci dał narody w dziedzictwo i krańce ziemi w posiadanie.  Potłuczesz je berłem żelaznym, niczym naczynie garncarskie je roztrzaskasz”.  Teraz więc, królowie, wykażcie wnikliwość; dajcie się skorygować, sędziowie ziemi.  Służcie Jehowie z bojaźnią i radujcie się ze drżeniem.  Pocałujcie syna, żeby On się nie rozsierdził i żebyście nie zginęli z drogi, bo jego gniew łatwo się zapala. Szczęśliwi są wszyscy, którzy się u niego chronią.
Advertisements